Συζήτηση για τρόπους πολιτικών παρεμβάσεων

Παιδια καλημερα σας. Είμαι φοιτητής στο εξωτερικό και σε δυο χρόνια τελειώνω τις σπουδές μου. Θα ήθελα πολύ να ζήσω στην Ελλάδα όμως πιστεύω ότι πλέον ένας νέος με αυτά τα κοινωνικά πολιτικά και οικονομικά δεδομένα μπορεί να εξασφαλίσει μονάχα βιολογική επιβίωση.

Η σκέψη μου για το ποια είναι τα πολιτειακά ελαττώματα μου υποδεικνύει το δικαστικό σύστημα ως πρώτο. Πρόκειται για το σύστημα το οποίο καλείται να τροχιοδρομεί την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας εναρμονίζοντάς την με δημοκρατικές αρχές όπως δικαιωσύνη, ισότητα... σε μια προσπάθεια οικονομικής ανάπτυξης και πνευματικής ευημερίας.

Τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα δν διαλευκάνθηκαν σε μια χώρα που έκπληκτη μαθαίνει ετεροχρονισμένα για παρελθοντικά πολιτικοοικονομικά εγκλήματα. Αυτός ο ετεροχρονισμός αποκαλύπτει ένα κατεστημένο που αποκαλύπτεται μόλις ολοκληρώσει τον κύκλο του και απολαύσει τον παράνομο πλούτο του. Δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι και ο σημερινός κυβερνητικός σχηματισμός δεν εμπλαίκεται σε παράνομες συναλλαγές. Τι μας αποτρέπει από το να τιμωρήσουμε οφθαλμοφανέστατα σκάνδαλα? Είναι τόσο μεγάλο το δίκτυο εξουσίας και εκμετάλλευσης που δεν πρόκειται να διαρρεύσουν στοιχεία που να τροχιοδρομήσουν από μόνα τους την ανατροπή του κατεστημένου καρκινώματος. Τα στοιχεία καμουφλάρονται από πολιτικούς επικοινωνιολόγους και φιλτράρονται από την πλειοψηφεία του τύπου. Η δικαιωσύνη πλέον είναι ανασταλτικός παράγοντας για μικροεγκληματίες όχι όμως για αυτούς που τα εγκλήματά τους επηρεάζουν τη ζωή μας. Ο κλέφτης της γειτωνιάς που θα παρει ένα πορτοφόλι δεν έχει τη δυνατότητα να βλάψει όπως οι χαμογελαστοί κουστουμάτοι επίτιμοι κύριοι κλέφτες.

Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έχουν μετατραπεί σε μέσα μαζικού υπνωτισμού. Η θεματολογία τους καθορίζεται από την υστερική αναζήτηση ακροαματικότητας. Η επιχειρηματολογία τους υποδεικνύει ότι προωθούν την απελπισία στους ακροατές για την δυνατότητα αλλαγής εγκλωβίζοντάς τους σε πολιτικές επιλογές που αποδεδειγμένα υπηρετούν καπιταλιστικά συμφέροντα. Αναλώνονται σε εθνικιστικά θέματα για να υπηρετήσουν το συμφέρον της πατρίδας χωρίς να διερωτόνται ποιοι νέμονται τους καρπούς αυτής της κοινωνίας. Η εξασφάλιση μιας ισχυρής πολιτικά χώρας που να μπορεί να θέτει βέτο αλλά να μην μπορεί να παρέχει στους πολίτες της ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής δεν νομίζω ότι μπορει να είναι η επιδίωξη του απλού πολίτη. Το ΝΑΤΟ, η μεγαλύτερη μηχανή θανάτου, έχει πλέον γίνει μήλο της έριδος όπου οι χώρες σπαράζονται για την ένταξή τους. Η σημερινή τηλεόραση έχει εξορίσει από τη δημοσιότητα το καλύτερο κομμάτι της καλλιτεχνικής δημιουργίας του τόπου. Νέοι άνθρωποι δεν μπορούν να αντιληφθούν τι είναι τέχνη και τι υστερική αναζήτηση διασημότητας. Οι ακαδημαικοί στο ίδιο πάνελ με λαικούς δημαγωγούς. Κινήματα διεκδίκισης δικαιωμάτων με ακραίες βίαιες ομάδες. Ένας έφηβος στην Ελλάδα έχει τα χειρότερα καλλιτεχνικά πρότυπα από όλες τις χώρες του αναπτυγμένου κόσμου. Πώς θα συνεχιστεί η καλλιτεχνική παραγωγή ενός τόπου που δεν διαπαιδαγωγεί τα παιδιά του να μπορούν να ξεχωρίζουν την τέχνη από την σαχλαμάρα.

Αδέρφια, ένας φίλος από Γαλλία, μουσικός στο επάγγελμα, ενδιαφέρθηκε να γνωρίσει τα μουσικά δρώμενα της Ελλάδας για να έχει μια ιδέα τι ακούσματα είναι δημοφιλοί στη χώρα μας. Το νούμερο 1 σε πωλήσεις προερχόταν από ένα άτομο διανοητικά ασταθές με εκπαιδευτική και πνευματική στάθμη στο επίπεδο που τον καθιστούσε ικανό να ερμηνεύει το Δω μου Δω μου Δω μου, το κομμι θου χωρίς κανένα ίχνος ντροπής και αυτοσεβασμού. Φανταστείται ότι ποτέ δεν επιδίωξα να ακούσω το τραγούδι αυτό και όμως από την προβολή που έτυχε από τα ΜΜΕ έχω απομνημονεύσει τους στίχους. Πόσα απομνημονεύουμε με αυτό το τρόπο ρε παιδιά?

Η οικονομική ανάπτυξη της μεγάλης πλυθησμιακής μάζας δεν συντελείται και δεν φαίνεται η οδός επίτευξης τέτοιου στόχου. Αδέρφια δεν έχουμε πρόσβαση σε αντικειμενική ενημέρωση. Οι ενημερωτές μας είναι καλοβολεμένοι συντηρητικοί που κατακεραυνώνουν ενστικτοδώς κάθε προσπάθεια και μορφή διαμαρτυρίας. Σε χώρες της Λατινική Αμερικής, όταν μεγάλες εταιρείες σταματήσουν να επιτελούν το κοινωνικό τους έργο εθνικοποιούνται. Με αυτές τις χώρες η Ελλάδα δεν έχει καμιά διπλωματική επαφή. Είναι λεν αυταρχικά καθεστώτα ( Βεναζουέλα, Βολιβία, Κούβα, Νικαράγουα και προσφάτως Παραγουάη) και αντιμάχονται τα δημοκρατικά ιδεώδη που υποστηρίζει ο δυτικός κόσμος με πρωτοστάτη Αμερική και Αγγλία.

Ένας νέος σήμερα στην Ελλάδα βλέπει πως ο μόνος δρόμος επαγγελματικής και κοινωνικής του καταξίωσης είναι η υπηρέτηση του κατεστημένου και η προδωσία των ιδανικών του. Δουλεύεις με 700 ευρώ χωρίς ουσιαστική δυνατότητα αμφισβήτησης των εργοδοτών χωρίς επιπτώσεις την στιγμή που οι κομματικοί μηχανισμοί είναι οι μόνοι που μπορούν να ανελκύσουν ένα νέο σε ανώτερα οικονομικοκοινωνικά επίπεδα. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ευθυγραμμιστεις με μια πολιτική ακραίας υπεράσπισης καπιταλιστικών συμφερόντων και να μπορέσεις να συμφιλιώσεις το ασυμφιλίωτο δίπολο του πολιτικά ηθικού λόγου και της ξεδιάντροπης υπηρέτησης των επιχειρηματικών κερδών. Οι πολιτικοί μου προκαλούν θυμό και μια αίσθηση υποτίμησης της νοημοσύνης μου.

Γιατί τόσα λεφτά για όπλα? Γιατι δεν συζητάμε με κράτη την αμοιβαία μείωση των στρατευμάτων? Γιατί η δικαιωσύνη δεν μπορεί να καταδικάσει μεγάλους? Πως φτάσαμε να εγκλωβιστούμε σε εκλογικούς νόμους που επιτρέπουν σε μη δημοφιλη πολιτικές δυνάμεις να κυβερνούν? Γιατι η ψήφιση σοβαρων ζητήματων όπως το ασφαλιστικό απαιτούν απλή πλειοψηφεία στη βουλή? Γιατί αποδεκτήκαμε την οικονομική εξαθλίωση τη στιγμή που εταιρείες νέμονται τεράστια κέρδη? Γιατί κρατικοί οργανισμοί στελεχόνονται με κομματικά κριτήρια? Γιατί αποδεκτήκαμε τον κατακερματισμό της φοιτιτικής και εργατικής αντιστασιακής δύναμης? Γιατί αποδεχόμαστε την διαφθορά ως την μόνη οδό καταξίωσης? Γιατί οι εισαγγελείς παρεμβαίνουν πάντα επιλεκτικά στην κοινωνική ζωή αφήνοντας ανέπαφους αστυνομία, πολιτικούς και επιχειρηματίες? Χρειάζεται όντως τις ίδιες αποδείξεις η δικαιωσύνη για να φυλακίσεις ένα μετανάστη και ένα ισχυρό άνδρα? Γιατί όποιος προσπαθήσει να κάνει σωστά την δουλειά του κατασυκοφαντείται και εκδιώκεται? Αδέρφια χωρίς δικαιωσύνη ουσιαστική δεν αντιμετωπίζεται τίποτα. Οι φοιτητές, οι καλλιτέχνες και οι εργαζόμενοι καταπιέζονται από το κατασταλτικό καθεστώς που δεν έχει κομματική απόχρωση.

Θα ήθελα να συζητήσουμε μορφές διαμαρτυρίας και πολιτικής παρέμβασης. Η πρότασή μου είναι μια επιστολή που θα συγκεντρώσει υπογραφές από έλληνες και θα αποσταλεί στην ευρωπαική ένωση και στον ΟΗΕ σε μια προσπάθεια ταρακουνήματος της εγχώριας πολιτικής σκηνής. Περιμένω την ανταπόκρισή σας. Καλή σας μέρα.